ପଞ୍ଚଭୂତର କରଜ Panchabhuta ra Karaj

କଣ ବା ବଞ୍ଚିଛି ଆଉ
ଛଡାଇ ନେବବୋଲି ଲୁଚାଇ ରଖିବି,
ଜିତିବାର ଚିନ୍ତା ନାହିଁ ମୋର
ହାରିବାକୁ କିଏ ବା ଡରିଛି ?
ଭାବନା ନାହିଁ ମୋର
କାହା କାହାକୁ ଜିତି ମୁଁ ପାରିବି !
ମୋତେ ତ କେବଳ ଏତିକି ଚିନ୍ତା
କାହା ପାଖେ ଆଉ କଣ ହାରିଯିବି !
ହାରିବାକୁ କଣ ଅବା ରହିଅଛି ବାକି ?
ସମୟ ତ ନେଇଗଲା
ବାଲ୍ୟ ଚପଳତା ମୋର,
କୈଶୁରର ସରସତା ଆଉ
ଯୌବନର ସବୁ ମାଦକତା ।
ପ୍ରତିଟି ବସନ୍ତର ସାଥେ ସାଥେ
ଝଡାପତ୍ର ପରି ଝଡିଗଲା
ସପନ ଯେତେକ,
କିଏ ମୋର ମନକୁ ଚୋରାଇ ନେଲା
କିଏ ମୋର ହୃଦୟକୁ ଜିତିଗଲା,
ପ୍ରେମ ସବୁ ବାଣ୍ଟି ହୋଇଗଲା,
ପ୍ରିୟା ପ୍ରିତି ସାଙ୍ଗ ସାଥି ମେଳେ ।
ପ୍ରତିଟି ବିତିଗଲା ଦିନ କାଢିନେଲା
ପଳ ପଳ ଶକ୍ତି ସାମର୍ଥ୍ୟ ଏ ଦେହୁ ।
ଶ୍ରାବଣ ଧୋଇନେଲା କେଶ କଳାରଙ୍ଗ
ବୈଶାଖ ଜାଳିଦେଲା,
ଚିକ୍କଣ ତ୍ୱଚ୍ଚାର ନାଲିମା
ସବୁକିଛି ତ ହାରିଦେଲି
ସଂସାରର ଏଇ ଭିଡଭାଡ୍ ବଜାରରେ,
କଣ ବା ରହିଗଲା ବାକି ହାରିବାକୁ ଏବେ ?
ଏଇ ଜରାଜିର୍ଣ୍ଣ ଦେହ?
ହାଃ, ପଞ୍ଚ ଭୂତର କରଜ ଏ ଦେହ
ଫେରାଇ ଦେବାକୁ ତ ହେବ
ବାକି ଏଇ ବଳକା ରହିଗଲା ଯାହା,
ଘରକୁ ମୋ ଫେରିଯିବା ଆଗୁ ।

***29/05/2018***

Advertisements

ପାପ ପୂଣ୍ୟ ବ୍ୟାଙ୍କ Papa Punya Bank

ପାପ ପୂଣ୍ୟର
ବ୍ୟାଙ୍କଟିଏ ଥାଆନ୍ତା ହେଲେ,
ଆଉ ସେଇ ବ୍ୟାଙ୍କରେ
ଛୋଟ ମୋର ଆକାଉଣ୍ଟ ଗୋଟେ ।
ପାଶବୁକ୍ ଟିଏ ଥାଆନ୍ତା ବି ମୋର
ଗୋଲାପି ଗୋଲାପି ମଲାଟର,
ପୂଣ୍ୟ ସବୁ ସବୁଜ କାଳିରେ ଲେଖନ୍ତେ
ଆଉ ପାପ ଯେତେ ସବୁ
କଳା କଳା ସ୍ୟାହିରେ ।
ମୋ ମୋବାଇଲରେ ଥାଆନ୍ତା
ସେଇ ବ୍ୟାଙ୍କର ଆପଟିଏ ।

ପ୍ରତିଟି ସଂଧ୍ୟାରେ
ଆକାଉଣ୍ଟ ମୋ ଦେଖି ନିଅନ୍ତି ଥରେ,
କେତେ ପାପ ଆଉ କେତେ ପୂଣ୍ୟ
ଜମା ମୋ ଖାତାରେ ।
ହେଲେ ଏକ ସନ୍ଦେହ ମନରେ,
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ପାଖରେ କି ମୂଲ୍ୟସୂଚୀ ଥିବ?
କଡା ଗଣ୍ଡା ହିସାବରେ
କେଉଁ କର୍ମର ପୂଣ୍ୟମୂଲ୍ୟ ଅବା
ପାପମୂଲ୍ୟ କେତେ ?
ଦିଅଁ ଦରଶନେ କେତେ ପଣ ପୂଣ୍ୟ
ମନ୍ଦିର ଆଗରୁ ଯୋତା ଚୋରିକଲେ
କେତେ ପଣ ପାପ?
ଭୀକାରିକୁ ଭିକଦେଲେ କେତେ ପଣ ପୂଣ୍ୟ ଅବା
ଝିଅଙ୍କୁ କମେଣ୍ଟ କଲେ କେତେ ପଣ ପାପ?

ଭଗବାନ ବହୁତ ଚତୁର,
ଜାଣିଶୁଣି ପାପପୂଣ୍ୟର ହିସାବ ଦିଏନି,
ଏହି ତଥ୍ୟ ଅତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ
ଅତିବ ଗୋପନୀୟ
ତେଣୁ ସୂଚନା ଦିଏନି ।
ନଚେତ
ବାବା, ମାତା, ନେତା, ଅଭିନେତା
ସମସ୍ତଙ୍କ ଚରିତ୍ର ସାର୍ବଜନିକ ହୋଇଯିବ ।

***21/05/2018***

ପରିଚୟ Parichaya

ତୁମେ ନାହଁ,
ଘର କେତେ ଶୁନଶାନ୍ ଲାଗେ,
ଦୁନିଆକୁ ଦୋଷଦେବି କିଆଁ,
ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଚାନ୍ଦ ରୁଷି ଚାଲିଗଲା,
ଅମା ଅନ୍ଧାରରେ ଆକାଶଟା ହଜିଗଲା,
ଦୋଷ କାହାର ଥିଲା,
ଆକାଶର ନା ଚାନ୍ଦର ?

ତୁମେ ସିନା ଲିଭାଇଦେଲ
ମୋ ନାଆଁ ମନ ସିଲଟରୁ,
ହେଲେ କି ଲାଭ କୁହନି,
ତୁମେ ଯୁଆଡେ ବି ଯାଅ
ମୋତେ ତୁମ ସାଥିରେ ପାଇବ,
ଭୁଲିଗଲ, ମୁଁ ଯେ ରହିଛି ବନ୍ଦି
ତୁମ ହୃଦ ସିନ୍ଦୁକରେ ।
ତୁମେ ତୁମ ପ୍ରେମରେ,
ବିରହର ନୀରବ ରାତ୍ରୀରେ,
ଏକାକିନୀ ନିର୍ଜନ ବେଳାରେ,
ଅବା ତୁମ ଅଜସ୍ର ଘୃଣାରେ
ମୋ ନାଆଁ ନିଶ୍ଚୟ, ମନେ ପଡିଯିବ !

ଅଧା ରାସ୍ତାରେ ଏମିତି ହାତଛାଡି
ପଥ ବଦଳାଇ ନେଲ,
ଥରଟିଏ ମୁହଁମୋଡି ପଛେ ଦେଖିଲନି,
ତୁମେ ସିନା ସଙ୍ଗ ଛାଡିଦେଲ,
ହେଲେ କେତେଯେ ରଙ୍ଗ
ଏବେବି ଲାଗିଛି ସ୍ମୃତି ହୋଇ
ତୁମ ମନ ଚାଦରରେ ।
ସତେକି ପାରିବ ଭୂଲି
ସେଇ ବିତିଗଲା ଦିନସବୁ
ଉପବନର ଗୋଧୂଳି ବେଳାକୁ
ଅବା ଜୋତ୍ସ୍ନାଭିଜା ଆକାଶ ଆଉ
ପୂର୍ଣମୀର ଚାନ୍ଦକୁ?

ତୁମେ ହଜି ଯାଇଥିଲେ
ଦୁନିଆର ଏଇ ଗହଳି ଭିତରେ,
ନିଶ୍ଚୟ ଖୋଜି ଆଣିଥାଆନ୍ତି ତୁମକୁ,
ସମୁଦ୍ରର ଅଥଳ ଜଳରୁ
ପ୍ରେମର ଜାଲ ଛନ୍ଦିଦେଇ !
ହେଲେ ତୁମେତ ବଦଳିଗଲ
ମୋତେ ନଚିହ୍ନିବାର ବାହାନା କଲ,
ଆଉ ମୁଁ ବି ମୋ ପରିଚୟ ଭୁଲିଗଲି ।

***24/04/2018***

ହସ ହସ ମିଠା ପଦିଏ କଥାରେ Hasa hasa Mitha padie Kathare

ହସ ହସ ମିଠା ପଦିଏ କଥାରେ
ମନ ମିଳିଯାଏ, ଯୋଡିଯାଏ ଫଟା ହୃଦୟ,
ହସ ହସ ମିଠା ପଦିଏ କଥାରେ
ପିରତି ବରଷେ, ଅମୃତ ପରଷେ
ଅଦିନେ ବହଇ ମଳୟ ।
ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ହସ ହସ ମୁଖେ
ସୁରୁଜ ଉଅଁଇ ସୁନେଲି ମୁରୁଜ ବୁଣି,
ହସ ହସ ମୁହେଁ ଆକାଶେ ବିଛାଏ
ନାଲିଆ ପଣତ ସୁରୁଜ ପାଇଁ ତ
ହସିଇ ଧରିତ୍ରୀ ରାଣୀ ।
ଅତି ସରାଗରେ ହସିଦେଇ ଟିକେ
ସୁରୁଜମୁଖୀ ସେ ଲାଜେଇ ଆଖିରେ ଚାହେଁ,
ସକାଳ ସୁରଜ କହିଦେଲା ଅବା
ସୁରୁଜ ମୁଖୀକୁ ତା ପିରତି କଥା
ରାତି ସାରା କେତେ ବିରହ ବେଦନା ସହେ ।
ଶିଶୁର ନିର୍ମାୟା ଦରୋଟି ହସରେ
ଦୁନିଆ ହସଇ ହସିଯାଏ ଲକ୍ଷେ କୁଶୁମ,
ଦୁଃଖ ହରିନିଏ ଦୁଃଖି ହୃଦୟର
ମନର ଘାଆରେ ବୋଳିଦିଏ ଅବା ମଲମ ।
ଟିକିଏ ହସ ସେ ଅମୂଲ୍ୟ ସଂସାରେ
ପ୍ରିତି ବାଣ୍ଟିଯାଏ ହୃଦୟେ ହୃଦୟେ,
ଶୁଷ୍କ ଜୀବନରେ ଭରିଦିଏ ନବପୁଲକ,
ଚେନାଏ ହସ ସେ ମିଳେ ମାଗଣାରେ
ଖୁସି ବାଣ୍ଟିଯାଅ ଦୁଃଖ ଦୁନିଆରେ
ଟିକିଏ ହସରେ ଭୁଲିଯାଉ ଦୁଃଖ
ଫୁଲେ ବାଣ୍ଟିଯାଅ ମହକ ।

***10/05/2018***

ତୁମେ ଅଛ ବୋଲିତ Tume Achha boli ta

ହେ ଜଗନ୍ନାଥ,
ତୁମ ବିନା ମୁଁ ବା କିଏ ?
ତୁମ ବିନା ପତ୍ର ବି ହଲେନି ସୃଷ୍ଠିରେ,
ତୁମେତ ସକଳ ସୃଷ୍ଠିର ସ୍ରଷ୍ଠା,
ତୁମ ଦୟା ବିନା ସର୍ଜନା କି ସମ୍ଭବ ସଂସାରେ ?
କଣ ବା ପାରିବି ଗଢି ତୁମରି ବିନା ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ !
ଏଇ ମୋର ଶରୀର, ଦେଖିବାକୁ ଆଖି
ଛୁଇଁବାକୁ ହାତ, ଭାବିବାକୁ ହୃଦୟ ଦେଇଛ,
ତୁମର ଏ ଭାବ, ଭାବନା ବି ତୁମର
ଏ ଶବ୍ଦ ତୁମର, ଏ କଲମ ତୁମର
କଲମରେ କାଳି ତୁମେ, ଏ କାଗଜ ତୁମର
ମୋର ବା କଣ?
ଯାହା ଭାବନା ଦେଇଛ, ତାକୁ ଶବ୍ଦ ବି ଦେଉଛ
ଏଇ ହାତକୁ ଧରିଛ କଲମରେ ବସିଛ
କାଳି ହୋଇ କାଗଜରେ ବୋହି ଯାଉଛ,
ପୁଣି ତୁମ ବିଷୟରେ
ତୁମେଇ ତ ଲେଖି ଯାଉଛ, ତୁମରି କବିତା,
ଏବଂ ତୁମର ସୃଜନୀର ଶ୍ରେୟଂ
ମୋତେ ଦେଇ, ମୋତେ ଧନ୍ୟ କରିଛ ।

ତୁମେ ଅଛ ବୋଲିତ ଅଛି ସବୁ କିଛି,
ମୁଁ ମାଟିଘଟ ଆଉ ତୁମେ ଦାରୁମୂର୍ତ୍ତି
ତୁମେ ପଞ୍ଚଭୁତ ଆଉ
ପଞ୍ଚଭୂତେ ମୋ ଦେହ ଗଢିଛ ।
ମୁଁ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଆତ୍ମାଟିଏ
ଆଉ ତୁମେ ପରମାତ୍ମା,
ମୁଁ ଯେ କେତେ କ୍ଷୁଦ୍ର ତୁମେ ତ ବିଶାଳ,
ମୁଁ ଛୋଟ ବନ୍ଧୁଟିଏ
ତୁମେ ଜଗବନ୍ଧୁ ମୋର ବଳ,
ମୋ ଠାରୁ ଭାଗ୍ୟବାନ ଆଉ କିଏ ଅଛି,
ତୁମ ଛଡା ଜୀବନରେ ଆଉ ମାଗେ ନାହିଁ କିଛି ।

***14/03/2018***

ଭରଷା ରଖ Bharasha Rakha

ଏତିକି ଟିକିଏ ଜୀବନ ପାଇଛୁ,
ଭାବି ଭାବି ସାରି ଦେଉଛୁ ଦିନ,
ଭାବିଲେ କି ସବୁ ଦୁଃଖ ଚାଲିଯିବ,
କାହିଁକି କାନ୍ଦୁରେ ଅବୁଝା ମନ ?

ପଠେଇଚି ଯିଏ ଖବର ରଖୁଛି,
ତୋ ପାଇଁକି ସବୁ ସାଇତି ରଖିଛି,
ଛାଡିଦେରେ ଗଣ୍ଠି ଖୋଲିଦେବ ଗାଣ୍ଠି,
କୁରୁସଭା ତଳେ ପରା ଲାଜ ରଖିଛି ।

କରିଲେ ଭରଷା ବୁଡିବନି ଆଶା,
ଡେରି ହେଇ ପାରେ ନିରାଶା ନାହିଁ,
ସମୟକୁ ଦେଖି ଦେଇଦେବ ସବୁ,
ଆନ ପ୍ରାୟେ ତାକୁ ମଣିବୁ ନାହିଁ ।

ମାୟା ବନ୍ଧନରେ ସୁଖ ଆନନ୍ଦରେ,
ଭୂଲି ଯାଉ ସିନା ତାହାରି ନାଆଁ,
ସେ କିନ୍ତୁ ଭୂଲିନି ଭୂଲାମନ ତୋତେ,
ଟାଉକି ବସିଛି ହେବାକୁ ସାହା ।

କରିଛି, କରୁଛି ତୋ ପାଇଁ ତ ସବୁ
ହରିନେବ ଦୁଃଖ ରଖ ଭରଷା,
ତୋ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଲୋଡା ହେବ ଯାହା
ପୁରଣ କରିବ ସରବ ଆଶା ।

ସନ୍ତୋଷକୁ ତୋର ଗଣ୍ଠିଧନ କର
କାମନାରେ ତୋର ଲଗା ଅଙ୍କୁଶ,
ତାକୁ ସୁମରିଲେ ତା’ନାମ ଭଜିଲେ
ଅପସରି ଯିବ ସଂସାର କ୍ଳେଶ ।

***30/04/2018***

ପ୍ରେମ ନୁହେଁ ଛଳନା Prema nuhein chhalana

ତୁମେ କି ମନ୍ତର ଜାଣିଥିଲ କେଜାଣି
ତୁମ କାଉଁରୀକାଠିର ଛୁଆଁରେ
ମୁଁ ତ ସମ୍ମୋହିତ ହୋଇଗଲି ।
ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ସାପଟିଏ ପରି
ସାପୁଆ କେଳାର ବିନ୍ ର ସୁରେ ସୁରେ
ନିଜ ଅଜାଣତେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଗଲି,
ଆଉ ନାଚିଗଲି ନିଜକୁଭୂଲି
ତୁମ ପ୍ରେମରେ ସତେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଗଲି ।
ମୁଁ ତ ଶୁଣିଥିଲି, ପ୍ରେମ ଦିବ୍ୟଦୃଷ୍ଟି ଖୋଲିଦିଏ,
ଶୁଷ୍କ ତରୁଡାଳେ ନବକିଶଳୟ ଭରିଦିଏ
ଧୁଉଧୁଉ ଜଳୁଥିବା ମରୁରେ ବି
ମରୁଝର ସାଜି ଜୀବନ ସଞ୍ଚାର କରେ ।

ଥରେ କୁହ,
ତୁମର ଆଖିର ଆମନ୍ତ୍ରଣକୁ,
ସତ ମାନି ନେବା,
ତୁମର ସେ ମିଠା ହସରେ,
ମନକୁ ହଜାଇ ମତୁଆଲ ଦେବା,
ତୁମରି ମଧୁର ପ୍ରେମ ସମ୍ଭାଶଣକୁ,
ବିଶ୍ସାସ କରି ନେବା,
ସବୁ କଣ ମୋର ଭୁଲ ଥିଲା ?
ପ୍ରେମ କରିବା ଯଦି ଜୀବନର ଭୂଲ
ତେବେ କୁହ, ଏ ସୃଷ୍ଟି ବଞ୍ଚିବ କିପରି?

ପାଣି ବୋଲି ମୃଗତୃଷ୍ଣା ପଛରେ,
ଦଉଡି ଦଉଡି କ୍ଳାନ୍ତ ହେବା ପରେ,
ଆଜି ମୁଁ ବୁଝୁଛି, ଏ ମରୁଭୁମିରେ
ଜଳତ ନଥିଲା ସିଏ,
କେବଳ ପ୍ରେମର ଛଳନା ଥିଲା ।
ତୃଷାର୍ତ୍ତକୁ ଜଳର ଲୋଭ ଦେଖାଇ,
ମୃଗତୃଷ୍ଣା ସେ ଛଳନାରେ ଜଳାଇଗଲା,
ଆଉ ଡହଳ ବିକଳ କରିଗଲା,
ପ୍ରେମିକ ହୃଦୟକୁ ମୋର ।
ହେ ମୋର ପ୍ରେମିକା ତୁମକୁ ଜୁହାର,
ତୁମର ସେ ପ୍ରେମକୁ ଦୂରରୁ ଜୁହାର ।

***06/05/2016***