ରାଜକନ୍ୟା Raja kanya

କେଡେ ଭାଗ୍ୟ ଆହା,
କେତେ ଜନ୍ମର ପ୍ରାରବ୍ଧ ଏ ସତେ,
ରାଜାଘରେ ମିଳିଗଲା ଜନ୍ମ ।
ତୁଳିତଳ୍ପ ଶେଜ ଆଉ,
ଆଗପଛେ ଦାସଦାସୀ ମେଳା,
ସରବେ ସେବାରେ ତତ୍ପର ।
ପିତା ମାତା ଭ୍ରାତାଙ୍କର ନୟନର ମଣି,
ବଡ ସ୍ନେହ ଜତ୍ନ ଆଦରରେ
ଲାଳନ ପାଳନ ସ୍ନେହ ଆଉ
ରାଜକୀୟ ଥାଟବାଟ ଯତ୍ନ,
ଧନ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଦୂର୍ଲଭ ଏଇ ଜନ୍ମ ।
ସିଏତ କେବଳ କନ୍ୟା ନୁହେଁ,
ସିଏତ ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ ।
ସିଏତ ଘରର ଇଜ୍ଜତ୍
ପିତାଙ୍କର ନାକ ଟେକ ହେଇଯାଏ
କନ୍ୟାରତ୍ନ ପିତା ପରିଚୟ ।

ହେଲେ,
ରାଜକନ୍ୟା ଭୂଲିଗଲା,
ଜନ୍ମ ତାର ପରଘରର
ଶୋଭା ମଣ୍ଡନର ପାଇଁ ।
ତାକୁ ବଦଳ କରାଯାଇ ପାରେ
ପରାଜିତ ରାଜ୍ୟ ବଦଳରେ,
ତାକୁ ସମ୍ପି ଦିଆଯାଇ ପାରେ
ଶକ୍ତି ଭାଗିଦାରୀ ଅବା
ବନ୍ଧୁତା ବଢାଇବାର ବାହାନାରେ,
କେବେ ଅବା ପରାଜିତ ରାଜନନ୍ଦିନୀ
ବଳି ଚଢିଯାଏ ସନ୍ଧିସର୍ତ୍ତ ଉପଢୌକନରେ ।
ରାଜକନ୍ୟା ସିଏ କପଟ ପଶାରେ
ବନ୍ଧକ ରଖିଦିଆ ଯାଏ,
ଅବଶେଷେ ରାଜକନ୍ୟାକୁ
ଜିତା ଅବା ହରାଯାଇ ପାରେ ।

ରାଜକନ୍ୟା, ସାମାନ୍ୟ କନ୍ୟା ନୁହେଁ
ସିଏ ସତେ ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ,
ପଣ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ ପରି ତାର
କିଣା ବିକା ହୋଇଯାଏ,
ଏ ଦେଶେ କନ୍ୟା ଯୁଗେ ଯୁଗେ ।
କେବେ ବଦଳିବ ଯୁଗ,
ମୋ ଦେଶରେ କନ୍ୟାର ଭାଗ୍ୟ,
ଆଉ ଏଇ ରୋଗଣା ସମାଜ?

***14/04/2018***

Advertisements

କଥାତ ଏତିକି ଥିଲା

କଥାତ ଏତିକି ଥିଲା,
ଖାଲି, ତୁମ ମନ ଅବୁଝା ଥିଲା ।
ଦୁନିଆଟା ସହଜରେ ବୁଝିଗଲା,
ମୋତେ ତୁମ ପ୍ରେମିକ କହିଲା ।
କେମିତିକା ଝିଅ ତୁମେ ଭଲା,
ଏତିକି ପାରିଲନି ବୁଝି,
ତୁମର ସେ ଲାଜୁକି ଚାହାଣୀ
ଚୁପି ଚୁପି ତୁମ ମନ, ମୋତେ ଦେଇଗଲା !

ତୁମେ ତ ସବୁ ଜାଣିଥିଲ,
ଲୁଚି ଲୁଚି ମୋତେ ଦେଖୁଥିଲ,
ଯେବେ ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶିଗଲା,
ସତେକି ବିଜୁଳି ଛୁଇଁଲା
କୁଆଁରୀ ତନୁରେ ତୁମର,
ତୁମ ଲାଜେଇ ମୁହଁରେ
କୁହ କିଏ ପ୍ରେମର ରଙ୍ଗ ବୋଳି ଦେଲା ?
ଚୁପିଚୁପି ହସିଦେଇ ଥରେ
ଚାଲିଗଲ ହରିଣୀ ଚାଲିରେ,
ଲୁଚିଗଲ ପୁଣି କେଉଁ ଅଳିନ୍ଦ କୋଣରେ ।
ଅବା କେବେ ଦେଖା ହୁଏ ଯେବେ
ମୁଁହକୁ ବୁଲାଇ ନିଅ,
କଣେଇ କଣେଇ ଚାହଁ,
କିଛି ନଜାଣିବାର ବାହାନା ଦେଖାଇ
ସଖୀ ଗହଳରେ କେଉଁଠି ଯେ ହଜିଯାଅ !

କଥାତ ଏତିକି ଥିଲା,
ଭଲ ପାଇବାର କାହାଣୀଟି,
ବିନା ଶବ୍ଦ ବିନା ସଂଳାପରେ
ପୁରା ଗଳ୍ପ କହି ଶୁଣି ହେଲା ।
କଥା ତ ଏତିକ ଥିଲା,
ତୁମେ ଜାଣିଥିଲ, ମୁଁ ବି ଜାଣିଥିଲି,
ଶେଷରେ ଦୁନିଆଁ ବି ଜାଣିଗଲା,
ତୁମ ଆଖିରେ ଯେ ପ୍ରେମର ସନ୍ଦେଶକୁ
ନିରବରେ ପଢି, ବୁଝିଗଲା ।

***04/04/2018***

ମାଲ୍ୟାଣି ଲୋ ଭଲ କଲୁ

ମାଲ୍ୟାଣି ଲୋ, ତୁ ଭଲକଲୁ,
ଦିନ ଆଲୁଅରେ ମୋତେ
ତୋର ମେଣ୍ଢା କରିଦେଲୁ ।
ହେଲେ ମୋର ଅସ୍ମିତା
ମୋ ପାଖେ ଛାଡି ଦେଲୁ
କିଛି ଘଡି ତ ମୋତେ,
ମୋ ପରି ଜିଇଁବାକୁ ଦେଲୁ !

ଏଇ ସହରର ପ୍ରତିଟି ଗଳିରେ
ପ୍ରତି ଚଉଛକି ପାଶେ,
କେତେ ଯେ ବୁଲୁଛନ୍ତି
ମାଲ୍ୟାଣୀ ଲୋ ତୋଅରି ଛଦ୍ମବେଶେ ।
ମିଠା ମିଠା କଥା କହି,
କେବେ ନାଲି ଟହଟହ ଗୋଲାପ ଦେଖାଇ,
ମୋହି ନେଇ ଯାଆନ୍ତି ଲୋ
ସରଳିଆ ଗାଈଆଳ ମନ ।
ବିଚରା କିି ଜାଣେ
ଦୁନିଆର ଛନ୍ଦ କପଟ ସବୁ
କେବେ ଗୋଲାପ ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇଯାଏ,
କେବେ ରୂପର ମୋହେ ଫସିଯାଏ ।

ମାଲ୍ୟାଣୀ ଲୋ,
ଏଠି ତ ଭଳିକି ଭଳି ଆସନ୍ତି,
ରୂପ ବଦଳେଇ ବଦଳେଇ,
କେତେ ଧୋବ ଧାବଳିଆ ହୋଇ ।
କେବେ ମିଛ ଲୁହରେ ଭିଜେଇ ଦିଅନ୍ତି,
କେବେ ସୁନାର ସପନ ଦେଖାନ୍ତି,
ଆଉ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଆଖି ପଲକରେ
ମେଣ୍ଢା କରି ଯାଆନ୍ତି, ସବୁଦିନ ପାଇଁ
ଶେଷେ ଛାଡିଦେଇ ଯାଆନ୍ତି
ଅଗନା ଅଗନି ଗହନ ବନସ୍ତରେ ନେଇ ।

ମାଲ୍ୟାଣୀ ଲୋ ଡରଲାଗେ ଆଜି,
ଦୁନିଆର ରଙ୍ଗ ଢଙ୍ଗ ଦେଖି,
ସରଳତା ଗୁଣ ନୁହେଁ ଏଠି,
ସରଳତା ସହଜରେ
ସମ୍ମୋହିତ ହୋଇଯାଏ ବୋଲି ।
ଧୂର୍ତ୍ତ ବ୍ୟାଧ ଘୁମନ୍ତି ଚଉଦିଗେ,
ମେଣ୍ଡା ତ କରିଦେବେ ଘଡିକରେ,
ଆଉ, ଦିନ ସରିବା ଆଗରୁ
କାଟିକୁଟି ଖାଇଯିବେ ପୁଳାପୁଳା ମାଂସ,
ଭୋକିଲା ଶାର୍ଗୁଣାର ଦଳ
ଉଡୁଛନ୍ତି ଡେଣା ତାଙ୍କ ମେଲି ।

***09/04/2018***

ବେଳାଭୂମୀ

ବେଳାଭୂମୀ କିଛି ତ ରଖେନା ସାଇତି
ଏବେର ସ୍ମୃତି, ଏବେ ଧୋଇଦିଏ
ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ଥାଳ ତରଙ୍ଗ ଜଳରେ ।
ପୁଣି କୁମାରୀ ପାଲଟିଯାଏ,
ପର ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ।
ଭୂଲିଯାଏ ଗଲା ପ୍ରହରର କଥା,
କିଏ ଆସିଲା, କିଏ ଗଲା,
କିଏ ଲେଖିଦେଲା ନିଜ ନାମ,
ପ୍ରେମିକାର ନାମ ସାଥେ ଯୋଡି ।
ପୁଣି ଲେଖିଦେଲା ତା ପ୍ରେମ କୁଆଡେ
ତା ପ୍ରେମିକା ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରଠୁ ବଳି ।
କିଏ କଣ ସତରେ ଜାଣିଛି
ଏ ସମୁଦ୍ରଟା କେତେ ଯେ ଗଭୀର
କେତେ ଯେ ବିଶାଳ ?
କିଏ ଆସିଲା, ପ୍ରେମିକାର ହାତ ହାତେ ଧରି
କେତେ ଯେ ସପନ ଦେଖେଇଗଲା,
ସେ ସ୍ୱପ୍ନ ମାନଙ୍କର କଣ ହେଲା
ବେଳାଭୂମୀ କେବେ ରଖେନି ଖବର,
ଖାଲି ଶୁଣେ, ମନେ ମନେ ହସେ, ପୁଣି ଭୂଲିଯାଏ ।
କେତେ ଆସିଲେ,
ଭିଜା ଭିଜା ବାଲିରେ ବସିଲେ, ଲହଡି ଗଣିଲେ,
ବାଦାମ ବାରମଜା ସବୁ ଖାଇଗଲେ
ଅଳିଆ କାଗଜ ଆଉ ପଲିଥିନ୍
ଏଇଠି ଫୋପାଡି ଗଲେ ।
ଦିନେ ଶିଳ୍ପିଟିଏ ଆସିଲା ଦି’ଘଡି ପାଇଁ
ବାଲିରେ ବାରବାଟି ଦୁର୍ଗ ଗଢିଦେଲା ।
ଏଇ ବାଲୁକା ଶଜ୍ୟାରେ
ନିତି ଜଳିଯାଏ ଜୁଇ କେତେ,
ଜଳଯାଏ ପଞ୍ଚଭୂତର ଶରୀର,
କିଛି ଯାଏନା ଆସେନା ବେଦରଦୀ ତା’ର ।
ନା ବେଳାଭୂମୀ ହସେ, ନା କେବେ କାନ୍ଦେ,
ନା କେବେ ପ୍ରେମ କରେ ନା କେବେ ଘୃଣା,
ନିର୍ଲିପ୍ତ, ନିରାଶକ୍ତ ସତେ ଅବା ଯୋଗୀଟିଏ ।
ପ୍ରତି ମୁହୁର୍ତ୍ତର ଇତିହାସ ଧୋଇଦିଏ,
ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନ ଜିଏଁ ।
ବେଳାଭୂମୀର ନା ଗତକାଲି ଥାଏ
ନା ଆଜି ନା ଆସନ୍ତା କାଲି,
କେବଳ ଥାଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ।
ଏ ମୂହୁର୍ତ୍ତର ବାଲିଘର,
ଘଡିକରେ ଧୋଇଯାଏ,
ବେଳା ଭୂମି କିଛି ରଖେନା ସାଇତି ।
ମୋ ହୃଦୟ ଯଦି ହୋଇ ପାରନ୍ତା
ସତେ ନିର୍ଲିପ୍ତ ବେଳାଭୂମୀ ଯେମିତି ।

***15/03/2018***

ନିସ୍କାମ

ମୁଁ ଜାଣେନା
ଥରେ ରାମନାମ ନେଲେ
କେତେ ପାପ ନାଶ ଯାଏ !
ମୁଁ ଜାଣେନା ରତ୍ନ ସିଂହାସନରେ
ଥରେ ମୋ ଜଗାକୁ ଦେଖିଲେ
ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଅବା ନାହିଁ !
ମୁଁ ତ ଜାଣେନା
ପ୍ରଭୂଙ୍କୁ ମାଗିଲେ ସବୁକିଛି
ମିଳେ ଅବା ନାହିଁ !
ମାନସିକ ଜାଚି ଦେଲେ
ମନକାମନା ସବୁ ପୁରାହୁଏ ଅବା ନାହିଁ !

ତଥାପି,
ସେ ମୋ ଆରାଧ୍ୟ ମୋ ପ୍ରାଣର ଦେବତା ।
ମୁଁ ରାମ ନାମ ଜପେ,
ଶହେ ଆଠର ତୁଳସୀ ମାଳ ଗଡାଏ,
ଥରେ ରତ୍ନ ସିଂହାସନରେ
ମୋ ଜଗାକୁ ଦେଖିବାକୁ
ମନ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇଯାଏ ।
ବଡଦାଣ୍ଡେ ଧାଇଁଯାଏ,
ଭିଡଭାଡେ ବାଟକାଟି ମାଡିଯାଏ ।
ସଂଧ୍ୟା ଆରତୀ ବେଳେ,
ମୋ ଜଗାର ଟିକିଏ ଦରଶନ ପାଇଁ
ସବୁକିଛି ସହି ଯାଏ ।
ଜାଣେନା ଏ ସବୁ ଭକ୍ତି ଅବା
ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଅବା ଅନ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ ।

ତଥାପି
ମୋତେ ଯାହା ମିଳେ
ତାର ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କି ସମ୍ଭବ ସଂସାରେ ?
ଯେଉଁ ଆତ୍ମ ସନ୍ତୋଷ ଆସଇ ମନକୁ,
ଯେଉଁ ଶାନ୍ତି ମିଳଇ ପ୍ରାଣକୁ
ଯେଉଁ ତୃପ୍ତି ମିଳେ ହୃଦୟକୁ,
କି ମୂଲ୍ୟ ଦେବ କିଏ ମୋର
ଏ ସକଳ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ?
ସବୁତ ମିଳିଯାଏ ଟିକେ ଦରଶନରେ,
ଏ ସବୁତ ମିଳେନାହିଁ ସଂସାରର
ସକଳ ସମ୍ପତ୍ତିରେ ।

***18/03/2018***

ସିଏ, ତୁମେଇ ତ ଥିଲ

କେବେ ମୁଁ ନିଜକୁ ଦେଖେ,
କେବେ ଦଶଦିଗେ ତୁମକୁ ଖୋଜେ,
ଭାବେ, ମୁଁ ଆଜି ଯେମିତି ଅଛି,
ସେମିତି କାହିଁକି ?
କିଏ ପୁରା କରିଗଲା
ଛୋଟ ଛୋଟ ଇଚ୍ଛା ସବୁ ମୋର ?

ଜୀବନର ପୃଷ୍ଠା ଖୋଲିବସେ,
ଶୁନ୍ୟ ହାତ ପାପୁଲିକୁ ଦେଖେ,
କପାଳରୁ ଝାଳ ପୋଛିନିଏ,
ଆଖିରେ ତ ଲୁହ ନାହିଁ ପୋଛିବାକୁ,
କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଶେଷ ନାହିଁ ମାଗିବାକୁ ।
ବିନା ମାଗେ ସବୁତ ଦେଇଛ,
ଭରିଦେଇଛ ଏଇ ମୋର ଜୀବନ,
ସାତ ରଙ୍ଗରେ, ନବ ରସରେ,
ଆଉ କିଛି ବାକି ନାହିଁ ମାଗିବାକୁ !
ମାଗି ଥିଲେ ବା ଅଧିକ
କଣ ମିଳିଥାନ୍ତା ମୋତେ?

ଆକାଶକୁ ଚାହିଁଲି,
ତୁମେ ତ ନଥିଲ ସେଇଠି,
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦେଖୁଥିଲି ତୁମର ପାଦଚିହ୍ନ,
ତୁମର ଯାଦୁକର ହାତର କଳାକାରୀ ।
ମନେ ମନେ ଟିକେ ହସିଲି,
ପୁଣି ଭାବିଲି,
ହେ ନଟ, ହେ ନାଟ୍ୟକାର,
ନେପଥ୍ୟରେ ରହି
ସବୁ କିଛି ତୁମେ ତ ସଂଚାଳନ କରୁଥିଲ,
ହେ ମୋର ବନ୍ଧୁ, ସିଏ ତୁମେଇ ତ ଥିଲ !

***27/02/2018***

କେମିତି ଏ ପ୍ରେମ

ପ୍ରତିଟି ସକାଳେ ଦିଅଙ୍କ ଆଗେ
ମଥା ନୋଇ, ଅବା
ପ୍ରତି ସଂଞ୍ଜରେ ବୃନ୍ଦାବତୀଙ୍କ ପାଖେ
ସଞ୍ଜ ସଳିତା ଜାଳିଦେଇ
ତୁମେ ନିଇତି ତ ମୋ ପାଇଁ
ଦୀର୍ଘଜୀବନ ମାଗ,
ଆଉ ବିନତୀ କର
ଅହ୍ୟ ସୁଲକ୍ଷଣୀ ହେବା ପାଇଁ
ସଙ୍ଖା ସିନ୍ଦୁର ସାଥେ ବାହୁଡିବା ପାଇଁ ।

ହେଲେ, ନିର୍ଲଜ ମୋ ପ୍ରାଣ
ମୁଁ ବି ସେଇଆ କାମନା କରେ,
ହେ ପ୍ରଭୂ, ମୋ ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗୀର
ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ୱୀକାର କର,
ମୋ ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ ନେଇଯାଅ !
କେମିତି କହିଦେବି,
ତୁମ ବିନା ଜୀବନ ମୋ କେମିତି ଯେ ହେବ !
ଚନ୍ଦନଗଛରୁ ବାସ ଚାଲିଗଲା ପରେ
କଣ ବା ମୂଲ୍ୟ ତାର,
ନିର୍ଜୀବ କାଠ ଗଡଟାଏ,
କେବଳ ଦହନର ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିବ ।
ତୁମେ ହୁଏତ ଜାଣନା
ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ଯେ କ’ଣ,
ତୁମେ କେବଳ ଅଧା ଶରୀର ନୁହେଁ ଗୋ
ତୁମେ ବି ତ ଅଧାପ୍ରାଣ ମୋର ।
ମୁଁ ତ ସୁପ୍ତ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୀକ ବଲ୍ବଟିଏ
ତୁମେ ତ ବିଜୁଳି ମୋ ପାଇଁ
ତୁମ ବିନା କୁହ ଜଳିବି କେମିତି ?

ଜୀବନର ଏଇ ସଂଜବେଳେ
ଏକ ବିନା ଆରେକର ଜିଇଁବା କଠିନ ।
ହେଲେ ଯେବେ ଭାବେ,
ତୁମେ ମୋ ବିନା ଜିଇଁବ କିପରି
କେତେ ଯେ ଭଲ ପାଅ ମୋତେ ।
ଲତାଟିଏ ପରି ଗୁଡେଇ ତୁଡେଇ ରହିଛ
ତୁମେ ମୋର ଜୀବନର ସାଥେ ।
ଏତେ ସରଳତା, ଏତେ ସହନଶିଳତା ନେଇ,
ତୁମେ ଅବା ବଞ୍ଚିବ କିପରି ।
ଲତା ବିନା ଗଛ ତ ଜିଇଁଯିବ, ହେଲେ
ଗଛ ବିନା କେମିତି ହେବ ଲତାର ଜୀବନ ।
ସେଥିପାଇଁ ଡରିଯାଏ,
ନିଇତି ବଦଳୁଥିବା ମଣିଷ ଗହଳରେ
ମୋ ପରେ କେମିତି ହେବ
ପୁଅ ବୋହୁ ଝିଅ ଜୋଇଁ
ନାତି ନାତୁଣିଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ତୁମ ସାଥେ ।
ଯଦି କିଏ କହିଦିଏ ଟାଣ କଥା ପଦେ
ତୁମେ କୁହ ସହିବ କେମିତି ?
କାହା ଛାତିରେ ମୁହଁଗୁଞ୍ଜି
ଦି ଟୋପା ଲୁହ ଢାଳିଦେବ,
ଅବା କାହାକୁ ଦୁଃଖ ଶୁଣାଇ
ମନ ବୋଝ ହାଲୁକା କରିବ ।
ସେଥିପାଇଁ ଚାହେଁନା ଗୋ
ଆଗେ ଯିବା ପାଇଁ !
ଇଚ୍ଛା ମୋର ଚାଲିଯାଅ ତୁମେ
ମୋର ଯିବା ଆଗୁ ।

***23/03/2018***